(شط رنج)

در شطرنج زندگی

اسبی لجام گسیخته ام

که پالانم را مشتی کاه ریخته اند

می دوم

هرچه بادا باد

من با این کیش ها

مات نمی شوم

 

                           

 

                                     ( شکستن)

دلم قلکی است

لبریز از صداهای تو

برای برداشتنش

باید دل را بشکنم